سلول های بنیادی قادر به ایجاد هر نوع سلولی در بدن هستند. آنها می توانند
تحت تأثیر بعضی شرایط فیزیولوژیك یا آزمایشگاهی به سلول هایی با عملكردهای
اختصاصی مانند سلول های عضلانی قلب یا سلول های تولیدكننده انسولین در
پانكراس و... تبدیل شوند.
تحقیقات در زمینه سلول های بنیادی دو ویژگی مهم دارند كه آنها را از انواع سلول های دیگر متمایز می سازد:
۱- توان نوسازی سلول های نامتمایزی هستند كه توانایی تكثیر نامحدود خود را دارند و در حالت نامتمایز باقی بمانند.
۲- پرتوانی:سلول های بنیادی قادر به ایجاد هر نوع سلولی در بدن هستند.
آنها می توانند تحت تأثیر بعضی شرایط فیزیولوژیك یا آزمایشگاهی به سلول
هایی با عملكردهای اختصاصی مانند سلول های عضلانی قلب یا سلول های
تولیدكننده انسولین در پانكراس و... تبدیل شوند.
دانشمندان در ابتدا با دو نوع از سلول های بنیادی كه از حیوانات و انسان
ها به دست آمده بودند، شامل سلول های بنیادی جنینی و سلول های بنیادی
بالغین كار می كردند كه این دو دسته سلولی عملكردها و ویژگی های مختلفی
دارا هستند.
بیشتر از ۲۰ سال قبل دانشمندان توانستند سلول های بنیادی را از جنین
ابتدایی موش جدا كنند و با مطالعه سالها جزئیات بیولوژی سلول های بنیادی
موش؛ در سال ۱۹۹۸ دانشمندان موفق به جدا كردن سلول های بنیادی جنینی از
جنین انسان و رشد آنها در محیط آزمایشگاه شدند و این سلول ها را سلول های
بنیادی جنینی انسان نامیدند. این سلول های همانطور كه از نامشان مشخص است
از جنین های ۴ یا پنج روزه كه از تخم های آزمایشگاهی بارور می شوند به دست
می آیند و در محیط آزمایشگاهی در محیط كشت های اختصاصی رشد داده می شوند.
سلول های بنیادی بالغین، سلول های نامتمایزی هستند كه در بین سلول های
تمایز یافته بافت ها و ارگان های بدن انسان یافته می شوند و توانایی
نوسازی و تمایز به انواع سلول های اختصاصی اصلی بافت یا ارگان را دارند.
نقش های اولیه این سلول ها در یك ارگان زنده شامل حمایت كردن و تعمیر بافت
هایی است كه از آنها به دست می آیند.
دانشمندان سلول های بنیادی بالغین را در بافت های بیشتری نسبت به آنچه فكر
می كردند به دست آوردند. این یافته ها دانشمندان را به استفاده از این
سلول ها در علم پیوند راهنمایی كرد. اكنون بیشتر از ۳۰ سال از استفاده
سلول های بنیادی بالغین خون ساز كه از مغز استخوان برای پیوند جدا می
شوند، می گذرد.
در سال ۱۹۶۰ محققان كشف كردند كه مغز استخوان حداقل دو نوع سلول بنیادی را
دربردارد كه شامل سلول های بنیادی خون ساز كه انواع سلول های خونی را در
بدن می سازند و سلول های استرومال كه می توانند بافت های غضروف، استخوان،
چربی، بافت های همبندی فیبروز را در بدن بسازند، است.
در سال ۱۹۶۰ دانشمندانی كه موش ها را مطالعه می كردند دو منطقه از مغز موش
را كه شامل سلول های تقسیم شونده كه تبدیل به سلول های عصبی می شوند، كشف
كردند. بر خلاف این گزارش ها بیشتر دانشمندان معتقد بودند كه سلول های
عصبی جدید در مغز بالغین نمی تواند تولید شود تا اینكه در سال ۱۹۹۰
دانشمندان توافق كردند كه مغز بالغین شامل سلول های بنیادی است كه توانایی
تولید سه نوع اصلی سلول های مغزی را كه شامل آستروسیت ها و الیگودندروسیت
ها (سلول های غیرعصبی) و نورون ها (سلول های عصبی) دارا هستند.
سلول های بنیادی بالغین در ارگان ها و بافت های زیادی از بدن جدا شده اند،
اما نكته مهم این است كه تعداد بسیار محدودی از این سلول ها در هر بافت
وجود دارد كه در منطقه خاصی از آن بافت برای سالها ساكن می مانند، تا
اینكه با ظهور بیماری یا آسیب بافتی فعال می شوند.
بافت هایی كه سلول های بنیادی بالغین در آنها یافت می شوند عبارتند از:
مغز استخوان، خون محیطی، مغز، عروق خونی، پالپ دندان، عضله اسكلتی، پوست،
كبد، پانكراس، قرنیه، شبكیه، سیستم گوارش.
دانشمندان در خیلی از آزمایشگاه ها تلاش می كنند تا بتوانند كه سلول های
بنیادی بالغین را در كشت سلول به انواع سلول ها اختصاصی تبدیل كنند تا از
آنها برای درمان بیماری ها و صدمات بافتی استفاده كنند.
پتانسیل های درمانی این سلول ها عبارتند از: جایگزینی سلول های تولیدكننده
دوپامین در مغز در بیماری پاركینسون، تولید سلول های انسولین ساز برای نوع
یك دیابت (وابسته به انسولین) و تعمیر سلول های عضلانی تخریب شده.
سلول های بنیادی بند ناف از سلول های پرتوان دیگر هستند كه همچون سلول های
بنیادی بالغین قادرند تا انواعی از سلول ها را در محیط آزمایشگاهی تولید
كنند. در بند ناف دو دسته سلول های بنیادی وجود دارند كه قادر به ساختن
سلول های خونی و سلول های استخوانی و چربی بوده و همچنین به عنوان
جایگزینی برای سلول های مغز استخوان در علم پیوند مغز استخوان محسوب می
شوند.
●ضرورت تحقیق و پژوهش در خصوص سلول های بنیادی چیست؟
سلول های بنیادی قادرند به طور نامحدود هر نوع سلول را به وجود آورند كه
این خصوصیت باعث استفاده حیرت آور این سلول ها در علم پیوند شده است.
علاوه بر این می توان به گونه ای این سلول ها را از نظر ژنتیكی تغییر داد
تا پس از پیوند دفع نشوند. كارهایی كه در این رابطه تا به حال انجام شده
اند عبارتند از:
۱- سلول های ماهیچه قلب توان تكثیر طی دوره بزرگسالی را ندارند و هرگاه با
جراحت یا ایسكمی، به بافت مزبور آسیبی برسد بافت غیرفعال جایگزین سلول های
ماهیچه ای قلب فعال می شوند. سلول های بنیادی جنینی توان تبدیل به سلول
های ماهیچه ای قلب را دارند كه از آنها می توان در درمان موارد سكته های
قلبی كه عامل اصلی آسیب به ماهیچه قلب هستند و همچنین در موارد اختلالات
مادرزادی قلبی استفاده كرد.
۲- سلول های بنیادی خون ساز در علم پیوند مغز استخوان برای درمان بعضی
بیماری های خونی مانند تالاسمی و همچنین سرطان های افراد بزرگسال و خردسال
به كار می روند كه در ایران از سال ۱۳۷۱ در مركز هماتولوژی و انكولوژی و
پیوند مغز استخوان واقع در بیمارستان شریعتی وابسته به دانشگاه علوم پزشكی
تهران و دانشگاه علوم پزشكی شیراز انجام می شود.
۳- سلول های مولد انسولین از سلول های بنیادی جنینی موش و انسان به دست آمده اند كه می توانند راهگشایی در درمان بیماری دیابت باشند.
۴- سلول های عصبی از سلول های بنیادی جنینی به دست آمده اند كه از آنها می
توان در درمان بیماری های تخریب شونده سیستم عصبی مانند پاركینسون و یا
آلزایمر استفاده كرد.
۵- سلول های پوستی از سلول های بنیادی جنینی به دست آمده اند كه از این
سلول ها می توان در درمان سوختگی ها و بهبود زخم ها استفاده كرد.
۶- تبدیل سلول بنیادی به سلول های سازنده غضروف و استخوان
۷- تبدیل سلول بنیادی به سلول كبدی
۸- تولید لوله گوارش از سلول های بنیادی
تمایز سلول های بنیادی جنینی به انواع سلول های عملكردی در محیط
آزمایشگاهی ما را در درك مكانیسم های تكوین جنین، تمایز و ترمیم بافتی
یاری می كند كه باعث درمان هر چه بهتر ناهنجاری های ناباوری و كاهش
ناهنجاری های مادرزادی و تولید انواع محصولات فاكتورهای رشد می شود.
لوب پیشانی
پژوهشگران می گویند ممکن است بتوان مواد شیمیایی مغز را با استفاده
از یک واکسن برای ایجاد یک حالت «راحتی متمرکز» تغییر داد. آنان می گویند
با استفاده از تکنیک های مهندسی ژنتیک ، یک روش درمانی جدید که می تواند
درمان های آرامش بخش دارویی را حذف کند کشف کرده اند .
